Nowoczesne okno potrafi zamknąć pomieszczenie bardzo szczelnie. To ogromna zaleta z punktu widzenia niekontrolowanych strat ciepła i przeciągów. Jednocześnie budynek nadal potrzebuje dopływu świeżego powietrza.
W tym miejscu pojawia się popularne pojęcie mikrowentylacji.
Funkcja polega na takim ustawieniu okuć, aby skrzydło nie było całkowicie dociśnięte do ramy. Powstaje niewielkie rozszczelnienie umożliwiające przepływ powietrza. To jednak nie oznacza, że mamy gotowy system wentylacyjny.
Dlaczego w ogóle zaczęliśmy jej potrzebować?
Stara stolarka często była nieszczelna niezależnie od woli użytkownika. Powietrze dostawało się do środka przez szczeliny, co zwiększało straty energii, ale jednocześnie zapewniało pewien przypadkowy dopływ powietrza.
Po wymianie na szczelne okna sytuacja może się radykalnie zmienić. Jeżeli budynek korzysta z wentylacji wymagającej dopływu powietrza z zewnątrz, sposób jego zapewnienia musi zostać rozwiązany świadomie.
Jak działa mikrowentylacja?
W zależności od systemu okuć odpowiednie położenie klamki pozwala minimalnie zmienić pozycję skrzydła. Okno nadal wygląda na zamknięte, ale docisk nie jest pełny.
Ilość przepływającego powietrza zależy od warunków zewnętrznych, różnicy temperatur, wiatru i konstrukcji okna.
Czy mikrowentylacja usuwa problem wilgoci?
Może zwiększać dopływ powietrza, ale wilgoć w mieszkaniu jest wynikiem wielu czynników: liczby mieszkańców, gotowania, kąpieli, suszenia prania, temperatury powierzchni oraz działania wentylacji.
Jeżeli kanały wentylacyjne nie działają prawidłowo, samo rozszczelnienie jednego okna nie rozwiązuje przyczyny.
Dlaczego zimą może być odczuwalny chłód?
Rozszczelnienie oznacza dopuszczenie zimnego powietrza z zewnątrz. W pobliżu okna użytkownik może więc odczuwać ruch chłodniejszego powietrza.
Nie jest to wada fizyki – właśnie taki jest cel tej funkcji. W określonych warunkach lepszym rozwiązaniem może być krótkie, intensywne przewietrzenie pomieszczenia.
Jeżeli budynek ma problem z wilgocią albo jakością powietrza, trzeba ocenić cały sposób wymiany powietrza. Samo ustawienie klamki nie powinno być traktowane jako uniwersalna naprawa.
Mikrowentylacja a nawiewnik
Nawiewnik jest elementem przeznaczonym do dostarczania powietrza w określony sposób. Mikrowentylacja jest natomiast funkcją położenia skrzydła.
Nie są to rozwiązania identyczne i nie powinny być automatycznie traktowane jako zamienniki. To, czego wymaga konkretny budynek, zależy od zastosowanego systemu wentylacji.
A co z hałasem?
Rozszczelnienie pogarsza barierę akustyczną tworzoną przez zamknięte okno. W mieszkaniu przy bardzo ruchliwej ulicy różnica może być odczuwalna.
Dlatego przy wysokich wymaganiach akustycznych trzeba pogodzić potrzebę dopływu powietrza z ochroną przed dźwiękiem.
A bezpieczeństwo?
Okno w pozycji rozszczelnienia nie powinno być automatycznie traktowane tak samo jak konstrukcja całkowicie zamknięta i zaryglowana.
Przy wyjściu z domu należy stosować zasady przewidziane dla konkretnego systemu i wymagań bezpieczeństwa.
Kiedy funkcja jest wygodna?
Może być przydatna wtedy, gdy chcemy zapewnić niewielki dopływ powietrza bez szerokiego otwierania skrzydła, a warunki pogodowe oraz akustyczne na to pozwalają.
Nie powinna jednak zwalniać użytkownika z regularnego wietrzenia ani zastępować koniecznych rozwiązań wentylacyjnych.
Jak rozpoznać problem z wentylacją?
- długotrwale utrzymująca się wysoka wilgotność,
- częsta kondensacja na chłodnych powierzchniach,
- nieprzyjemny zapach i odczuwalnie ciężkie powietrze,
- problemy nasilające się po wymianie starej stolarki,
- nieprawidłowe działanie kanałów lub elementów nawiewnych.
Najważniejsza jest kontrola, a nie przypadkowa nieszczelność
Nowoczesne budownictwo dąży do ograniczenia przypadkowego przepływu powietrza przez konstrukcję. Nie oznacza to rezygnacji z wentylacji – przeciwnie, wymiana powietrza ma być przewidywalna i zaplanowana.
Mikrowentylacja może być użytecznym narzędziem w codziennym korzystaniu z okna. Problem zaczyna się wtedy, gdy próbujemy zrobić z niej cały system wentylacyjny domu.